Full text: De arte patiendi, et compatiendi, in illis quae sunt homini suprema libri duo (1)

Ad Le edor em. 
ter perquam raro quieverit: idem ego qua¬ 
que de meo dicere iiiomodo, ill udque Pfal- 
mi trigeiimi mihi vendicare polle viderer; 
Defecit in dolore vita, mea, & anni mei in gemitu 
bm. Subijt animum meum cogitatio, 
cura ilia in praecipuis meritd ponenda; ut 
ad illum diem me compararem qui vitae hu¬ 
jus caducae finis, & alterius teternx initium 
futuruseih Dies inquam, vei hora mortis 
meae, cum ab illo pendeat longa a:ternitas, 
eaque felix vel infelix sternum. Coepi igi¬ 
tur documenta, &: rationes mihi ipie pro die 
ilio feliciter obeundo prsicribere, in quibus 
me exercerem per reliquam vitam meam, 
ne ad negotium illud negotiorum omnium 
ijego tiofiili mum, id eft, maximum, difficil¬ 
limum ,pcriculofiilim um que tranfigend u m 
inexercitatus aggrederer, in quo non nifife- 
mel errare licet, &: errore nunquam repara¬ 
bili. Quem tamen videbam ab incautis fie- 
pe mortalibus, ijs etiam qui vitam illam pro¬ 
fitentur, quse cceleilis Philoibphia qusedam 
eif, feu beata: mortis obeunda: meditatio, 
non di^ne seftiman, uti me exempla experA 
mentaque divetia docuerunt. 
Poilquam ergo in Chartam conjeciA 
fem ea,quae partim tunc temporis, partim 
peif illud menti mesc occurrebant j evolvi 
etiam
	        
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.