Full text: De arte patiendi, et compatiendi, in illis quae sunt homini suprema libri duo (1)

*6$ Ub, h De Arte Patiendi 
Cum te totttm exhaurires > 
Vt te nobis impertires. 
Et nos a morte tolleres f 
O mors illa quam amara. 
Quam immitis, quam avara, , 
Quapercellam introivit 
In cjua mundi vita vivit, 
E e mordens car dulcijfimum, 
Propter mortem, quam tultfii. 
Quando pro me defecifii, 
Cordis mei cordtletbtm, 
Jn te meum fer ajfettum, 
Hoc eji quod opto plurimum, 
O cor dulce, pr&dileilum; 
Munda cor meum tlletium > 
Et in vanis induratum. 
Pium fac & timoratum, 
Repulfo tetrofrigore, 
fer medullam cordis meis 
Peccatoris, atq^ rei. 
Tuus amor transferatur i 
Quo cor totum raptatur. 
Languens amoris vulnere, 
Dilatare, aperire, 
‘jfanquam roja fragrans mire: 
Cordi meo te conjunge, 
Hnde illud & compung*': > 
Qug amat te quid patitur i 
Qmdnamagat nefctt vere, 
Nec fe valet cohiberes . 
s. • NfiUm
	        
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.