Full text: De arte patiendi, et compatiendi, in illis quae sunt homini suprema libri duo (1)

Pars Secunda. Cap.TX. 235 
IV. His a Divina Bonitate,quo par eft 
151 modo poftulatis,magnam cie ejus miicricor- 
|;l dia,meritisque Chrifti confidentia concipe % 
inhscfimiliaque prorumpens : Etqua efi fi» 
F duua meajtifi tu E em mem ? nempe in te unof 
5 tuafafo/a bonitate, [olat tum omnem (itant 
a habeo,ne me deferas, ufquequa^JD omine. In fi» 
num mifericordU tu a infinita, & abyjfum Clemen~ 
: tume demergo, & per paffionem,mortem, & meri~ 
■- ta unici dileEhtjfimiCfa filij tui pro me crucifixi remifi 
lc fionem peccatorum meorum (fero,paternam^ tuam 
® in morbo,morteo^ mea proteli tonem 1 nec non gra~ 
t tiam finalem,ac donum perfeverantia me confecutu- 
t. rum. Inte Domine(feravi, non confundar in a» 
p ternum. yidjutor, S Sufieptor meus a tu: & tn 
I, verbum tuum fuperfieravi. Sufctpe me fecundum 
ir: eloquium tuum, 0 vivam, & non confundat me ab 
: expeiiatione mea. 
§. III. 
Pro fecundo Die. 
I. 
T^\Ies fecundus confeifioni dabitur, fed ita 
'*"'mftituend;r,quaiuUa ultima foret. Pol- 
fent quidemdi cui ita liberet3grayiora mcniis 
illius peccata, aut ulterius etiarq e iuperion 
vita acceriita ad eam revocari^ yerumid pra> 
fertim curandum in ea efeut iincerl mtimaq* 
Z ■ § 5 coii-
	        
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.