Full text: De arte patiendi, et compatiendi, in illis quae sunt homini suprema libri duo (1)

Pars Secanda. Cap.I. 
providentiam, & ad omnia iftarcfignato in 
Divinam Voluntatemiitanimo,idqueinre- 
cognitionem fnpremi dominij, quod in eum 
' habet Deus, nec non beneficiorum tam miti* 
*,} tiplicium,tamc)ue fublimium,qu:E a DEO re¬ 
cepit i perfiialusfirmiflime hunc inter cete¬ 
ros fu# pnedeftinationis eifedcus ciTe unum 
cx praecipuis. Voluat animo:id quod alibi 
cx Bloiio attuli: Nullum hoc exercitio in 
extremis Deo gratias,nobisfruduoiiusfe¬ 
ri poiTc, quodque redion tramite monentis 
animam confeftim evolare ad cadum faciat, 
quam eo animo comparatum e fle, ut tantiim 
DEI beneplacitum in tempore, &c aiternita* 
tc (pedet, in omnem dc fe Dei difpofmone 
ex integro refigtiacus. Docuit id exemplo 
Andrcas Ouicdus non magis fandimonia, 
quam rebus gcftis eximius, qui devotam in 
morbi , mortisque lanienam fe Vidimam 
Deq offerebat, hoc iufpirio morbimortis- 
que tempore frequenter repetito: Ecce me 
DEUS, ad omnem, ad omnem, mi DEUS, even~. 
tum. 'jube mon,jube 'vivere ,jube uri doloribus, 
jube liberari, ecce ego, DEUS, rm DEUS, ntlre~ 
tufabo. Animum tantum, vires, patientiam 
fuffice. Ego devota tibi vtfltma fum. Ego Tibi, 
DEUS l Vidima, inquam,ad lanienam mor¬ 
bi, mortisque omnem. 
II. Huc reducenda funt SS. Patrum ex¬ 
empla, quiinfmuaciojiem nuuci*umque mor- 
Nu J tis1
	        
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.