Full text: De arte patiendi, et compatiendi, in illis quae sunt homini suprema libri duo (1)

1 
1 
Tm Secunda. Cap. XI. iu 
l X. Ergo cum folicite pieqiic , ut 
cum maxime , animum confeflione de- 
teriiiTet, facro viatico , Sc Excrema un¬ 
itione a P. Redorcf munitus eft , ipfo eunt 
maximo pietatis ferdu folitas preces profe- 
quence, ceteris ogtnhibus, qui aderant,de tam 
cati fandi que fratris jadura collachrymanti- 
bus. 
X, Subinde Poenitentiarum,& afflidan- 
di corpufculi deiiderium teftatum fecit, me¬ 
mor credo moniti S. Auguftini fupra allati: 
neminem quamvis noxas libi gravioris cort- 
fcius non iit, line Poenitentia excedere e vita 
debite. Unde non folum exemptum fami¬ 
liaribus nonnullis fcrupulum volebat , qui 
profaoin eum amore faepe illum coargue¬ 
rant, quod nimia poenarum acerbitate, qui¬ 
bus corpus animumque continuo exercitum 
haberet, interitum fibi maturare videretur, 
ac fore prodixerant, ut quod D, Bernardo e- 
veniiTe legimus, vel in ipfo viro exitu hujus 
eum immoderati ardoris poenitentia cape¬ 
ret : hunc ut omnibus metum eximeret, Coc- 
kft-i jam viatico inftrudus, referto focijs cu¬ 
biculo,ejus rei commidioncmP- Rcdori de¬ 
dit, cum nihil unquam arbitratu fuo, fcdfu- 
periorum permiiTufeciflet. Quin etiam in- 
greflum ad fe P. Provincialem orabat, fibi ut 
ejus venia flagello in fe uti liceret; ilio negan¬ 
te tam infirmo viies ad cedendum (iiflcdu- 
Sf 5 sast
	        
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.