Full text: De arte patiendi, et compatiendi, in illis quae sunt homini suprema libri duo (1)

(jit Lib. I. De Arte Tattendi 
ras: at (altem, inquit, permitte alius quis- gf 
piam a vertice ad calces totum me convcrbe- «1 
rct. Ne id quidem jam fas cfle refpondet A 
Pater, verberantem enim difcrimennotaeEc- 
clehaiticac,quam Irregularitatem dicunt,in- m 
curiarum. Cum hoc etiam praecidi videret, d 
denuo initandus id unum flagitare, ut humi l 
poftrato emori daretur , tantus extremum 1 
etiam ipiritum trahentem, Crucis, Posniten- ti 
tiae, afflictationis amor obtinebat, fedne id tc 
quidem datum eft. at 
XI. Verum fupplevit haec abunde fucce- n 
danca hoftia ObediendU qua voluntatem pro- In 
priam paratillime fuperiorum voiuntatifub- Ini 
■jecit, & Deo quali laetificavit. Tum vir- *(ia 
tutfs etiam aliae quae infirmum comprimis 
decent, quales fuerunt. it 
XII. Fallentia.) &aquanimitAi durante to- 
to morbo fane diuturno , difficili que , nec in 
non gravibus periculis infefto, quando nui- tr 
lum unquam abjecti animi vel minimumgc- ce 
fu, aut verbo lignum dedit: nunquam o- m 
endit obfcquium fe, aut quicquid aliud, eu 
quod fe, cum valetudinarij facerent, falli- it 
dire: fed quanquam invalcrudo promptius 
quam aliud ullum tempus latentes animi i 
motus in apertum proferat, fux tamen ipfe f 
femper patientiae conftitit. Superioribus, a 
Jdcdicis ,'valentdinarijs ad verba femper ob- c 
Coivit , oc quibus moribus hominem reli- t 
• : ' r': Sio*
	        
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.