Full text: De arte patiendi, et compatiendi, in illis quae sunt homini suprema libri duo (1)

Lih.l.Dt Arte Patiendi 
V* Unum hoc afficere gravius Vinmf 
Sandum poterat, quod fine ultimis Sacra¬ 
mentis, fubiidijsque Chriftianis moreretur* 
caeterisque factis rebus deftitutus, nemo ad* 
cifet Sacerdos, cum quo de rationibus ani* 
mx conferret, nemo,qui in ultimis afliilcret, 
opemque,ac iolatium afferret. Sed neque 
hic, quicquam perturbatus in iinu divini 
providentiae conquicicebatiiiaviiTime,qua-* 
fo his medijs iderrs magis orbatus, aliis4 
que folatiis fpintualibus , quae domi mo* 
ficntibus adeilefolent, tanto firmius DEO 
luo nixus,& unitus. Nunc defixo in coelum 
obtutu, laeta fronte, ac vultu cum Chriilo , 
quaii adeiTet colloquens , nunc Pfalmo-t 
tum verius pie admodum ingeminans, iden- 
ndemque illas iterans voces : fESVFiltDa- 
tvid,miferere mei! Tu autem peccatorum meorum, 
imferere. Mater DEI memento mei: Monjiri 
te ejfe Matrem ! O SanElijfima Trinitas! Qui¬ 
bus , fimilibusquc vocibus dies ultimos 
extraxit. Et quamvis triduum /fine vo¬ 
ce jacctct j eadem fufpiria tamen , geftus- 
que prodebat > Nec in mentis interdum 
exerratione , quam morbi vehementia in¬ 
ferebat,aliud nifi coeleftid loquebatur, ut fa¬ 
mis faciebat. Tanti eft horum contraxiifeha¬ 
bitum in vita, quorum vel in morte nobis tvj 
fusfuccarrar. 
Vi* Hli Ura. i|i-
	        
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.